Ómós do mo MháthairÓmós do mo Mháthair

Mary Anne McDonagh Nevin

Sleachta as Cuimhní Cinn an Ath. Eugene Nevin

Mary Anne McDonagh Nevin; Sin-seanmháthair John Holohan agus Sin-seanaint le Vincent McDonagh Abbey
Abbey Heritage Group
My location
Get Directions

Abby Loughrea

Sa bhliain 1854 a pósadh m’athair agus mo mháthair, iad cúig bhliana déag agus fiche agus seacht mbliana déag go leith ag an am – difríocht mhór ó thaobh aoise, ach níor chuir sin isteach riamh ar an suaimhneas agus an réiteach a bhíodh eatarthu i gcónaí, óir ní raibh lánúin ó thús ama ba shásta ag maireachtáil le chéile….  Ag teacht le gnás na linne, lean an cailín dá sloinne féin a úsáid tar éis a pósta agus b’annamh, má tharla sé oiread agus uair amháin féin, an teideal Bean a thabhairt uirthi ag beannú di – go deimhin is ar éigean a thuigfeadh a fear céile cé a bhí i gceist dá gcuirfí ‘Bean’ ag obair agus labhairt uirthi ina shloinne féin!

Ní raibh mise ach naoi mbliana d’aois an tráth a bhfuair m’athair bás sa bhliain 1877, ina fhear sách óg trí fichid bliain d’aois.  Sé mhí bheag níos luaithe ná é, in aois a cúig bhliana déag agus ceithre fichid, a cailleadh a mháthair, Nappy Donlon ó thús.  Ach bhí blianta fada fós ag mo mháthair dhil, Mary Anne McDonagh, ina baintreach; an 24 Samhain 1907 a fuair sise bás in aois a trí bliana déag agus trí fichid. Ní raibh bean chomh lách léi ar an saol seo riamh, tá mé cinnte, agus tá an “Fáilte ó chroí romhat” a bhíodh aisti le gach uile chuairteoir ina mhacalla i mo chluasa go fóill. Ba í ba shine de chúigear deirfiúracha agus cáil uirthi as a scéimhe ina seal; ina haibíocht di, agus ina foirfeacht, d’fhan an ghrástúlacht agus scéimh na hóige inti. Nuair a sciobadh cúntóir an tsaoil uaithi agus í trí bliana leis an dá scór, ní deas ar chor ar bith na deacrachtaí a bhí roimpi, le hochtar clainne, an duine ab óige acu – an tSiúr Osmund – trí bliana d’aois. Ach bhí creideamh láidir aici agus muinín in oirchill Dé, thug sí go dána faoin dúshlán, le misneach as an dóchas go mbeadh cabhair aici ó Neamh. Ar na cainteanna ab fhearr léi agus ba mhinice as a béal, bhíodh “Fáilte againn roimh thoil Dé!” agus “Moladh agus buíochas le Dia as a ndéanann Sé de mhaith orainn!”  Ní bhíodh sí oiread agus nóiméad díomhaoin, ar a cosa i mbun gnóthaí a luaithe agus a d’fheicfeadh sí rud le déanamh. Bhí sí in ann chuig an uile ní, agus d’oireadh an uile ní, chuaigh an dúthracht a bhí inti i bhfad níos faide ná obair an tí a dhéanamh agus maith a dhéanamh don teaghlach.

Níl aon nóta tráchta

Cuir dlús le cúrsaí, cuir nóta tráchta isteach ar an leathanach seo!

Fág nóta tráchta faoin leathanach seo

Your email address will not be published. Required fields are marked *